Nightmare Ep. I

Prolog

Noc. Ciemna, spokojna, noc. Brak żywej duszy w obrębie co najmniej kilometra... Jest to chłodna noc, lecz bardzo ciepło mi w ręce, Zupełnie jak bym trzymał je w ciepłej cieczy... Tak. To zdecydowanie ciepła, gęsta ciecz... Kręci mi się w głowie. Czuje że powoli tracę przytomność. W pewnym momencie Straciłem równowagę i przechyliłem się na lewo, padając na ziemię... Ostatnie co widziałem to blada zakrwawiona twarz z wyłupiastymi, martwymi... oczyma wpatrującymi się we mnie. Zemdlałem.

***

Zerwałem się z łóżka i od razu stałem na nogach ciężko oddychając, podtrzymując się o ścianę. Byłem w swoim małym pokoju, ściany były jasno szare a podłoga wyłożona drewnianymi panelami, za mną było okno zasłonięte firanką, zza okna dobiegało ciepłe światło słońca. Mieszkam samemu w małym domu jednorodzinnym który odziedziczyłem po dziadku. Gdy się uspokoiłem wyszedłem z pokoju i ruszyłem w stronę kuchni aby jak co rano przygotować sobie poranną kawę i śniadanie. Po czym poszedłem do salonu, włączyłem telewizor i przełączyłem na wiadomości. W pewnym momencie przeszył mnie lodowaty dreszcz, złapałem się za kark i rozejrzałem po pokoju w poszukiwaniu jakiejś bluzy, lecz ujrzałem To... Tą samą postać z mojego snu którą ujrzałem przed obudzeniem się... Wysoki szczupły facet w garniturze, twarz miał zakrwawioną, na brzuchu wielką plamę krwi... Przeszły mnie ciarki, telewizor zaczął nadawać biały szum. Postać podeszła do mnie, nie mogłem krzyczeć. Zabrakło mi głosu, nie mogłem nic zrobić... Stał nade mną... Patrzył się na mnie Swoimi wyłupiastymi, martwymi oczyma... Nie wierzyłem w to co się dzieje, to nie mogła być prawda... Postać pochyliła się nade mną i powiedziała niezrozumiałe słowa.
Byłem tak przerażony że czułem jak tracę przytomność, Byłem wykończony. Straciłem przytomność...